bundel mini gedichtenschaduwik ben een schaduw ik val niet opniemand ziet mij niemand kent mijik loop achter nooit voorik ben niemand ,een schaduw. levenhet leven is oneerlijkhet heeft geen vaste vormmaar toch klampen we aan het leven vastomdat de dood onbekent isniemand mist meniemand kent mepijn ken ikverdriet kent mijeen gebroken hart,dat heb ikik kan niet leven met pijnik kan niet leven zonder jouje blik,je ogen,je lachik word blij als ik je ziealleen nu heb je een anderhet doet pijn en ik kan niet leven met pijnmaybe its better to be forgotteni most go away from the memory that i was happyi'm just nobody
zonderer is geen licht zonder schaduwer is geen zon zonder maaner is geen leven zonder dooder is geen vrede zonder ruzieer is geen zomer zonder winterer is geen geluid zonder stilteer is geen liefde zonder haater is geen ik zonder jou
schaduwhier sta ik danalleenniemand om mij heenik plof in het gras met mijn blik omhoogwaarom?waarom is er niemand?het was stom van me dat ik gekomen bendacht ik dat er iemand kwam?iemand die van me hield?schamper lach ikhoe kon ik zo dom zijnniemand geeft om meik wend mijn blik afwaarom zou ik nog bestaan?ik ben niemand en al ben ik iemand,niemand wilt me kennenmet een zucht sluit ik mijn ogenwat zou er gebeuren als ik niet terug ga,als ik hier in het gras blijf?zou iemand me missen?vast nietik blijf nog even in het gras dan ga ik terug naar mijn levenwaar ik niemand ben,een schaduw
een lentedagik zit aan het kanaal, met mijn voeten in het water kijk ik naar de mensen.de mensen die naar hun werk gaan ,en de mensen die naar huisgaan.ik kijk omhoog naar de blauwe lucht waar de vogels vliegen.heerlijk zo een lentedag.daar komt de conexxion pont al aan.de golven klotsen tegen de stenen.een licht briesje waait over het water.heerlijk zo een lentedag